QR-code maken

Veel bekende generatoren maken dynamische codes: de code wijst niet naar jouw adres, maar naar een server van de aanbieder die daarna doorstuurt. Stopt het abonnement, dan stopt de code — ook op al gedrukt materiaal.

Hier gebeurt dat niet. De code bevat jouw inhoud rechtstreeks. Er is niets dat uitgezet kan worden. De prijs: het doel is achteraf niet te wijzigen en er is geen scanstatistiek.

Bijna overal lees je dat foutcorrectieniveau H 30 % bedekking aankan. Dat klopt niet. Die 30 % gaat over codewoorden — en een codewoord is een blok van 2 × 4 modules dat al volledig verloren is zodra één module ervan bedekt wordt. Aan de rand van het logo vernietig je dus codewoorden die maar voor een achtste bedekt zijn.

GS1 heeft het nagemeten: bij niveau H is met ongeveer 15 % logo-oppervlak al 35 % van het foutcorrectiebudget op.

In plaats van percentageregels uit te leggen, controleert het gereedschap het: de afgeronde code wordt verkleind, licht gedraaid, onscherp gemaakt en daarna weer teruggelezen. Zakt een code met logo voor die test, dan wordt de download geblokkeerd — gemeten, niet geschat.

Het tabblad „Overboeking” maakt een EPC-QR-code volgens EPC069-12, die bankapps inlezen als voorbereide overboeking. De specificatie schrijft foutcorrectieniveau M en hoogstens 331 bytes voor. Tekens met accenten tellen dubbel, daarom telt de weergave bytes in plaats van tekens — dat is de klassieke fout in EPC-generatoren.

• Neem SVG, geen PNG — anders schaalt de drukker het pixelbeeld verkeerd.
• De stiltezone van vier modules zit in het bestand en mag er niet afgesneden worden.
• Modulegrootte minstens 0,4 mm. Het gereedschap toont die voor jouw drukbreedte.
• Geen rood voor de modules: kassascanners werken met rood licht en zien rood als wit.
• Geen kleurverlopen — ze verlagen de modulatie en daarmee de leesbaarheid.